તાજેતરની પોસ્ટસ

September 30, 2010

પછી પ્રેમ શરૂ થાય છે - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'


ખબર પડતી નથી, એમનેમ શરૂ થાય છે,
પાગલપનની હદ પછી પ્રેમ શરૂ થાય છે.

તારી ચાહતના ઇરાદાઓ અટકી પડે છે જ્યાં,
ત્યાંથી તને ચાહવાની મારી નેમ શરૂ થાય છે.

શયતાનિયત વસે છે આદમીના દિમાગમાં,
તેના દિલમાંથી ખુદાની રહેમ શરૂ થાય છે.

ઘમરોળી નાખ્યું જીવન તારા નામ પર અમે,
યાદી તવ પ્રેમીની બીજાથી કેમ શરૂ થાય છે?

જુવે તુજ તસવીર 'જય' આત્મઘાત પહેલા,
જીવનની જીજીવિષા હેમખેમ શરૂ થાય છે.

September 22, 2010

ચપટી વોટ આપતા જજો - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'


માઇ-બાપ, ચપટી વોટ આપતા જજો, છોકરા ભૂખ્યા છે,
ઝોળીમાં કંઇક નાખતા જજો, છોકરા ભૂખ્યા છે.

વચન આપીએ છીએ અમે જૂના વચન પાળવાનું,
કરશું કામ નર્મદાને ગુજરાતમાં વાળવાનું,
મતપત્રક પર ચોકડી છાપતા જજો.
માઇ-બાપ, ચપટી વોટ આપતા જજો, છોકરા ભૂખ્યા છે.

ફાટી ગઇ છે ધોળી ટોપી,
બીજી ઇચ્છાઓ ગઇ છે લોપી,
ભવોભવની ભૂખ ભાંગતા જજો,
માઇ-બાપ, ચપટી વોટ આપતા જજો, છોકરા ભૂખ્યા છે.

મૃત્યુની અફર ખાતરીની જેમ આવશું,
પાંચ વર્ષે નવરાત્રિની જેમ આવશું,
અમારી સંગ રાસ રમતા જજો,
માઇ-બાપ, ચપટી વોટ આપતા જજો, છોકરા ભૂખ્યા છે.

અમને, માત્ર અમને ચૂંટવા આવજો,
પછી અમે તમને લૂંટવા આવશું,
લોકશાહીની ધોરી નસ કાપતા જજો,
માઇ-બાપ, ચપટી વોટ આપતા જજો, છોકરા ભૂખ્યા છે.

[૨૦૦૧] 

September 18, 2010

જીવન - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'


ધિક્કાર, ધુત્કાર અને નકારનું જીવન,
નિરર્થક, નપુંસક વિચારનું જીવન.

બુંદોમાં સંકુચિત સુખનો સમુંદર, ને-
અનંતસમ દુઃખના વિસ્તારનું જીવન.

પાંપણ ગલેફે આંસુના ઓશિકા નિશામાં,
પડછાયાના સ્પર્શનું સવારનું જીવન.

ન જાણું હશે સ્વર્ગ પેલે પાર કે શમણું?
નિરાશાઓના નર્કનું આ પારનું જીવન.

શબ્દના શ્વાસ અને દર્દ સંગ દોસ્તી એની,
જીવે છે 'જય' વિચિત્ર પ્રકારનું જીવન.

September 16, 2010

મૌનનો સંવાદ - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'


બોલી બોલીને થાક્યા બાદ,
મૌનના ય સંવાદ હોવા જોઇએ.
સ્વપ્નની  સ્વપ્ન થકી મજા ન આવે,
તેના સત્યમાં અનુવાદ હોવા જોઇએ.

હોય નહિ સૌ દુનિયાદારી આ જગમાં,
તેમાંય કોઇ અપવાદ હોવા જોઇએ.
ક્યાંથી અહિ આવે બર બધાની મુરાદ?
કોઇક તો જગમાં નામુરાદ હોવા જોઇએ.

ભગ્ન હ્દય ક્યાં સુધી ભંડારીશું ભોયમાં?
કોઇક હદય તો આબાદ હોવા જોઇએ.
સ્વાર્થ, સ્વાર્થ ને માત્ર સ્વાર્થ જ નહિ,
પ્રેમનાય ક્યાંક વરસાદ હોવા જોઇએ.

માણસે કવિ તરીકે જીવવા 'જય',
સંપૂર્ણતઃ આઝાદ હોવા જોઇએ.
બોલી બોલીને થાક્યા બાદ,
મૌનનાય સંવાદ હોવા જોઇએ.

September 10, 2010

વસ્ત્ર - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'


એક એક ક્ષણને,
પ્રત્યેક પળને,
આશાના તાંતણા વડે વણીને,
એક...
સરસ મજાનું, મનમોહક,
સ્વપ્ન નામક કાપડ,
મે જહેમતથી ગૂંથ્યું.

એ કાપડને,
ખૂબ જ જતનથી,
પલકના કવરમાં મૂકી,
ગયો...
હું સમય નામક દરજી પાસ,
મુજ માનીતું
વસ્ત્ર સીવડાવવા.

ને એ દરજીએ,
મારા મનના ખૂણે-ખૂણાનું,
ચોક્સાઇથી માપ લીધું,
અને...
એ માપ બધે જ,
સમાન હતું, સમરૂપ હતું,
તારા નામનું હતું.

પછી એ ચાલાક દરજીએ,
સંજોગોના સંચામાં,
એ કાપડ સીવવા માટે નાખ્યું,
જે...
હજુંય સંચામાં ફસાયેલું છે,
ને હું એ ક્ષણોને મૂકીને,
ઘણો જ આગળ વધી ગયો.

આગળ ગયા પછી,
હમણાં જ મને ભાન થયું,
મે આ શું કર્યું? 
કહ્યું... 
કોઇકે આ 'શું કર્યું?' ના જવાબમાં,
કે આનું જ નામ જીવન,
આનું જ નામ મજબૂરી.

ને હું તો,
હજુંય એ વસ્ત્ર વિના,
ફરી રહ્યો છું,
નગ્ન...
પણ કોઇ હસસો નહિ,
ન ખાજો તરસ મુજ પર,
મેં તો પ્રેમ કર્યો છે.

September 06, 2010

કાબિલે-દાદ - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'


અધરસ્તે ઓળખ્યો નહિ, વિનય કાબિલે-દાદ,
જાણીને અજાણ્યા બનવાનો અભિનય કાબિલે-દાદ.

સરકતો રહ્યો સાવ ધીમે-ધીમે વિરહની સંવેદનામાં,
એ આવતા જ દોડવા માંડ્યો, ઓ સમય કાબિલે-દાદ.

 ચાખ્યો હતો જે એકવાર ને હજુંય ભૂલ્યો નથી,
આપના અધરોમાં વસેલો મધુસંચય કાબિલે-દાદ.

આમ  તો આપનારને ઉપનામ મળે છે કર્ણનું,
દિલ આપીને દિવાના ગણાયા, વિસ્મય કાબિલે-દાદ.

ઘરના દ્વાર ખોલીને અંતરના દ્વાર બંધ,
પ્રતિકારમય સ્વીકારનો અનુનય કાબિલે-દાદ.

ક્યાંથી કદર હોય ફૂલને ફોરમની પાનખર પહેલા?
મુજ ચિતા જોઇ બોલીશ, 'જય'નો પ્રણય કાબિલે-દાદ.