તાજેતરની પોસ્ટસ

જૂન 06, 2010

પ્રિય ગઝલ - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'



જાણતો નથી કે હું ખુશ છું કે ઉદાસ છું,
પ્રેમમાં સફળ છું કે નિષ્ફળ પ્રયાસ છું.

ધર્મ છે મારો હંમેશા આપ્યા કરવાનો,
માનો તો પ્રેમ છું, માનો તો સુવાસ છું.

સતત ચાલતો રહ્યો છું પ્રણયપંથે,
ખબર રહી નથી કે હું માર્ગ છું કે પ્રવાસ છું.

પ્રિય ગઝલ આવ આજ તને શણગારી દઉ,
હું અલંકાર, હું છંદ ને હું જ સમાસ છું.

અશબ્દતાના અંધકારમાં ય વાત થઇ શકે,
જોઇ શકે જો તો હું મૌનનો ઉજાસ છું.

ઊચ્છવાસ માની શરીરથી કાઢી નહિ શકો,
પ્રેમના પ્રાણવાયુથી ભરેલો શ્વાસ છું.

ફરી ફરીને પ્રેમની શોધમાં અહીં આવશો 'જય',
હું અભિલાષા, હું ઉત્સવ ને હું જ ઉલ્લાસ છું.

- ચિરાગ ઠક્કર 'જય'

જૂન 01, 2010

કોણે જાણ્યું? - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'



કરશે ઘાયલ મ્યાનમાં રહેલી તલવાર,કોણે જાણ્યું?
કરશે ઘાયલ બંધ આંખોની કિનાર, કોણે જાણ્યું?

હર વક્ત હું વિચારતો રહ્યો તારી બેદિલી વિષે,
એ બેદિલ ક્યારેક કરશે અમારો વિચાર, કોણે જાણ્યું?

તારા પ્રેમનો દરિયો સામે જ છલકાતો રહ્યો હંમેશ,
કદાચ નહિ હોય મારી તરસનો ઊપચાર, કોણે જાણ્યું?

કદીક મળી જાય છે ઝળહળતો સૂરજ ઘરમાંથી જ,
અવનિ પર ભલે ફેલયો હો અંધકાર, કોણે જાણ્યું?

આવે કદાચ હરિનું તેડું તારાથી પહેલા,
કદાચ તારા આગમનની સવાર, કોણે જાણ્યું?

થોડાક આલિંગનો ને થોડાક સ્નેહસભર ચુંબનો,
'જય' હવે એકલતાની વેદના પારાવાર, કોણે જાણ્યું?

હે પુત્રી શુભમંગલકામના - ચિરાગ ઠક્કર 'જય'


પર્વતની કઠોરતામાંથી
ખૂબ પ્રેમ-યત્નપૂર્વક પ્રસવતી
સુમધુર, પ્રેમાળ, નમણી,
ઊછળતી, કૂદતી, ચંચળ એવી
પર્વતપુત્રી નદી
અનેક વળાંકો,
વિશાળ ખડકો,
વિધ-વિધ મેદાનોમાંથી
સ્વપ્રયત્ને પસાર થઈને
દોડતી-દોડતી, આવેગપૂર્વક
પોતાના પ્રિયતમ સાગરને
એક દિવસ અચૂક
જઈ મળે છે;
અને
પામે છે એ સાગરની
આકર્ષક વિશાળતાને.

પરંતુ તેણી પોતાના
ભાગ્યજળની મીઠાશને પણ
એ ખારા સમુદ્રમાં
ભેળવી દે છે.
અને પર્વત હંમેશા
વિચારતો રહે છે કે
તેની નદીના નસીબમાં
શું હશે?
સમુદ્રની વિશાળતા કે ખારાશ?

હે પુત્રી,
એ સમુદ્રના અથાગ ઊંડાણમાંથી
તને અમૂલ્ય રત્નોનો
તુજ મનગમતો
દુર્લભ, વિશાળ ખજાનો
પ્રાપ્ત થાય
તેવી હ્રદયપૂર્વકની શુભમંગલકામના.

પર્વત તો માત્ર
દૂરથી જ રળીયામણા લાગે
અને સમીપથી
અત્યંત કઠોર;
પણ...
જ્યારે તને લેશમાત્ર
મીઠાશની અધૂરપ વર્તાય
તવ વિશાળ કે ખારા જીવનમાં
ત્યારે...
એ પર્વતની કઠોરતાને નહીં
પણ એણે પ્રસવેલ
નદીના જળની મીઠાશને
સ્મરજે!

શુભમ ભવતુ.